Je jaagt het vuur in mijn diepste delen

Aan haar innerlijk vuur geketend Haar ogen speuren de horizon Ze briest haar ontembare verlangen. Alleen jij weet haar te temmen… Je jaagt het vuur in mijn diepste wezen. Vlijmscherp haar klauwen Grommend komt zij tot leven. Alleen jij weet haar te bespelen…

We ademen de beweging

We ademen de beweging Tomeloze passie raast In ons, door ons, met ons We bewegen als één adem Mijn geven is jouw nemen Voor jou, van jou.

In de onuitgesproken stilte

Ze danst, ik volg haar De melodie van haar bewegen stemt melancholiek Er siddert een onbegrepen eenzaamheid Een onuitgesproken stilte die haar gijzelt. Ze zoekt, ik volg haar blik De heftigheid van haar verlangens snijden in mijn ziel Er leeft een ongekende passie die eenzaam danst Een geketende overgave die niet tot leven komt.

De duale dans van ons Zijn

Wanneer je me de diepte toont spring ik, zonder aarzeling. Ik drijf in een gewichtsloze ruimte, gestuurd door jouw nemen, genomen door jouw duidelijkheid. In de donkerte opent het licht zich, ze neemt me op, ik ben haar, of is zij mij.. Diverse grijstinten dwarrelen een eigen pallet. De duale dans van ons Zijn brengt…

Vurige Sporen

Herinner me de vergeten beweging. Dans me de verloren beleving. Vurige sporen bewegen de nieuwe dans.

Pallet aan nieuwe kleuren

De klanken als muze gevoeld en beleefd verbraken de stilte. De woorden gedanst in ritmisch herinneren beleven herkanst. Een pallet aan kleuren tovert de horizon een weg naar nieuwe beleven.