Stil

‘Dan dans ik wel alleen’ waren mijn gedachten een tijdje terug. Terwijl verdriet me influisterde dat er geen beweging meer is.
De dans kwam tot stilstand, mijn stilstand.
Zelfs een beetje mee wiegen op een verstilde melodie is een pas te ver.
Geen tango, geen opzwepende beweging, de dynamiek is uit ons bewegen.

Verstild.
Stil….

Plaats reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s