Gezien, gehoord..

En dan is er ineens een antwoord, bijna onbeholpen, op mijn uitingen van eenzaamheid en verdriet.

Ik lees, voel een kou mijn lichaam binnenstromen, ik herken mijn eigen reactie. Alsof er abrupt een stolp om mij heen geplaatst wordt, binnenin de stolp een storm aan emoties, naar buiten toe beschaafde reacties.

Het is een antwoord, ik werd wel gezien, ik werd wel gehoord….

Waarom voel ik me dan nog steeds zo immens verdrietig?

Advertenties

Plaats reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s