Transparant

In velden eindeloos verdriet dwaal ik doelloos. Licht speelt een vreemd spel met verdriet, ik zie het mooie, het kwetsbare maar ook de kracht die in haar schuilt.
In haar transparantheid toont ze zich volledig, geen verborgen hoekjes, geen schaduwen die verhullen.

Ze neemt me mee, ik laat me door haar leiden. Ik heb het nodig me met haar te vereenzelvigen, haar verdriet volledig in mij op te nemen.

Mijn handen bewegen door een veld vol druppels, een tranendal tot in de verste verte. Ik bewonder een simpele traan, als een kristal reflecteert zij genuanceerd en ongenuanceerd, ieder facet toont een ander beeld, een andere kijk op mij.

Advertenties

Plaats reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s