Schijnbeweging

Er zijn van die ogenschijnlijke nietszeggende details die mij opvallen, en direct kleur geven aan een beeld.
Zoals een Dom die in een advertentie een aantal zaken opsomt, laatste in zijn opsomming is de klik die er moet zijn, met de toevoeging dat dit het belangrijkste is. Ik vraag me af, als dit het belangrijkste is waarom eindigt het dan ónder aan de lijst met zaken die in de ander gezocht worden?

En dan struikel ik over de mij bekende angel, er wordt gezocht naar iemand die weet waar diens grenzen liggen, en graag begeleid wil worden deze te verleggen.
Ik vind dit toch zo ongelooflijk jammer, die obsessie voor grenzen en het verleggen ervan.
Het maakt dat ik me afvraag of dominanten, of diegenen die zichzelf alsdus profileren, enig besef hebben van de ruimte die ze voorbij streven?
De ruimte die vóór de grens ligt is een ongekende ruimte, eentje met vele facetten en ongekende, en vaak ook nimmer betreden, hoekjes. Waarom wordt deze zo graag voorbij gerend?
Is dat angst?
Is het onbekwaamheid?
Is het onvermogen?
Is het een vorm van zichzelf overschatten of onderschatten?

Ik heb werkelijk waar geen idee maar ik vraag het me wel af. Wat is het dat iemand op zoek gaat naar een sub en als speerpunt het verleggen van grenzen neerlegt? Alsof dit de ultieme beleving van bdsm behelst?
Naar mijn mening ben je dan voorbij gegaan aan iets heel bijzonders, wellicht zelfs iets puur en uniek.
Het verleggen van grenzen is geen groots gebaar, het is geen ultieme beleving. Het is soms eerder het kenmerk van onvermogen de te betreden ruimte te durven verkennen.

Natuurlijk kan het verleggen van grenzen onderdeel zijn van de individuele beleving van bdsm, dat is een persoonlijk iets. Ik zelf heb er weinig behoefte aan maar ik begrijp dat velen dit anders beleven. Wat ik zo jammer vind is dat door te focussen op het verleggen van grenzen er voorbij gegaan wordt aan de enorme ruimte die er is om te beleven, om ieder facet te verkennen. Van bdsm, van de persoon, van de relatie, van de relatie dynamiek.
En wanneer ik dan merk dat iemand al bij aanvang van een nieuwe bdsm relatie zich richt op het verleggen van grenzen dan zie ik gemiste kansen, dan zie ik potentiële groei die in de kiem gesmoord wordt, dan zie ik onvermogen om de echte verbinding aan te gaan. Want de run op grenzen is naar mijn mening een grote schijn beweging, een gebaar om grootsheid te tonen waar deze ontbreekt.

Advertenties

Plaats reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s