Vage Schijn

Er is een verloren connectie, de connectie met een realiteit die me verlaten heeft. Overgave is een vage schim geworden die ergens diep in mij ademt. Soms voel ik haar wanhoop, haar zucht naar erkenning van haar bestaan. Voortdurend ademt zij het verdriet van gemis.

Hoe haar ruimte te geven weet ik niet, haar pijn beneemt mij de adem, haar scherpte ontneemt me mijn zicht. Ik voel me een schim van wie ik ooit was, de vrouw en het meisje in mij zijn verdwaald in de spelonken van verdriet.

Mijn kwetsbaarheid jaagt me angst aan, ze belemmert me te bewegen zoals ik gewend ben. Ik voel me een lamgeslagen vogel die weet dat ze ooit kon vliegen maar te bang is haar vleugels opnieuw uit te slaan.

Advertenties

Plaats reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s