Taal der Machtelozen

Voor mij schuilt ware kracht in het in staat zijn een ander te inspireren tot groei, niet omdat groei per definitie een doel is, maar simpelweg weten dat door te inspireren je de ander iets aanreikt. Het is aan die ander of deze er iets mee doet, ieder mag zijn/haar eigen keuzes maken. Het is geen verplichting, het is een vrije keuze. In vrije keuzes … Lees verder Taal der Machtelozen

Gelijkwaardigheid, de doodsteek van D’s

Gelijkwaardigheid, een vreemd woord binnen een D’s context. Althans die indruk krijg ik soms wanneer ik lees met welke motivatie anderen contact zoeken met iemand om bdsm te beleven. Uitspraken als ‘ik kan dit niet met mijn vrouw beleven,want dan zou ik haar niet meer kunnen respecteren’ , of ‘mijn partner is dominant maar omdat we een gelijkwaardige relatie hebben als levenspartner kan hij niet … Lees verder Gelijkwaardigheid, de doodsteek van D’s

Gevangene van mijn Verlangen

Verdriet kijkt me aan, peilloze diepte reikt tot in een ongekende verte. Talloze schakeringen kleuren de wens tot overgave. Haar wens een stil gefluister, gehoord maar niet gegrepen. In haar geven een leegte gevuld met verdriet. Geborgen in lege armen ligt verlangen te mogen zijn, tijd reist niet mee, beleven staat stil. Ongeremd voelen dwaalt licht naar donkerte, ik verdrink in haar zwaarte, ze trekt … Lees verder Gevangene van mijn Verlangen

De relativiteit van Tijd

De relativiteit van tijd, leidt tot stilstand, tot in de kleinste details. Hoe komt het toch dat zovelen zo graag vast willen houden aan misleiding. Waarbij ze zelf misleiding inzetten, in stand houden en vooral lijken te weigeren misleiding omver te trappen. Ik lees over jonge vrouwen, onervaren binnen bdsm. Maar ze zijn bereid te leren, willen graag ervaren. Laat ik nu iemand zijn voor … Lees verder De relativiteit van Tijd

Het stille smeken

Verlangen naar pijn smoort de wens tot overgave. Mijn lichaam stil, in afwachting, trillend verlangen fluistert een stille schreeuw. ‘Geef me de pijn’ smeekt ze woordloos. Mijn lichaam spreekt. ‘Laat me niet smeken’ denkt het voelen. Mijn lichaam spreekt. Een eerste slag, een zucht ontsnapt mijn lippen, verlaat mijn lichaam en hangt als stille getuige in de ruimte. Een tweede slag, een zacht gegrom. De … Lees verder Het stille smeken

Puzzelstukjes

Vele puzzelstukjes dwarrelen, ik grijp ze, bekijk ze. Stukjes verleden, oud verlangen, nieuw verlangen. Herinneringen, onrust, twijfels. De wens opnieuw te beleven, oude kaders, nieuwe kaders. Alles wordt opnieuw gedefinieerd, het is geen keuze. Ik moet alles opnieuw definiëren ik luister naar mijzelf. Ik kijk terug, weken geleden alweer…ik zie het meisje, wat onzichtbaar blij huppelde, ze was weer gezien…door háár meneer. Mijn fantasie maakte … Lees verder Puzzelstukjes