Besef

on

Met grote betraande ogen kijkt ze me aan.
Alsof ik haar vragen beantwoorden kan.
Hoe is ze daar terechtgekomen vraag ik me af.

Zo eenzaam lijkt ze daar, zachtjes neuriënd in zichzelf.
Ze bekijkt zichzelf in de spiegel, haar schoonheid ontluikend.
Dromend over later, dromend over liefdevol samenzijn.
Haar vrouwelijkheid nog zo intact.
Zoveel te geven, zo puur en vol vertrouwen nog.

Ineens vlamt er iets door me heen.
De woorden steken, maken kleine sneetjes in mijn ziel.

Ja ik weet wel dat zij denkt dat haar vrouwelijkheid onaangetast is.
Dat zij niet weet wat de rest van ons wel weet.
Dat wij de pijn gedragen hebben om haar te beschermen.
Ik weet ook dat wij haar verborgen gehouden hebben, soms zo ver weg dat we haar zelf niet meer konden vinden wanneer we even bij haar wilde zijn.
Zij is ons gevoel, elk ander van ons voelt minimaal tot niets.
Dat was overleven.
Het eerste amper overleefd kwam het volgende, en het volgende tot we ervan overtuigd waren dat geen enkele man haar mocht zien. Zij zou haar vrouwelijkheid nooit geven, zij zou geen liefde ervaren, dat was de prijs om haar weg te houden van de pijn.

En nu..

Kijkt ze mij aan, kijkt ze ons aan.
Ineens is de pijn tot haar doorgedrongen.
Wij waren niet in staat hem voor haar weg te houden.
Ongemerkt is er iets door onze muren heen geslopen.
Het ene moment geloofde zij nog in haar dromen.
Het andere moment werd ze wakker, zag ze niet langer meer de ontluikende schoonheid wanneer ze naar zichzelf keek maar werd ze geconfronteerd met de sporen die tijd en pijn en verdriet achtergelaten hebben.

Haar ogen herbergen het grootste verwijt.
Waarom mocht zij die pijn niet voelen?
Waarom dachten wij dat ze er niet mee om kon gaan?
Waarom wilden wij perse één stukje van onszelf puur houden, los van wantrouwen, vol vertrouwen in haar dromen.

Nu wandelt zij over dat stukje gras, dat ene plekje op aarde waar wij dagen en nachten gezworven hebben, op zoek naar antwoorden, op zoek naar redenen.
Nooit zijn we ze tegengekomen.
Enige dat we er ontdekten was de pijn en angst.
De angst, weten dat er iets staat te gebeuren.
De onmenselijke pijn toen genomen werd wat wij hadden willen geven.
De scherpe pijn die achterbleef. Het besef van wat ons ontnomen was.

Waren wij toen eigenlijk nog wel één geheel?
Waren wij toen nog haar?

Ze wandelt verder, door de lange gang met vele deurtjes.
Waarachter kamertjes waarvan ze het bestaan nooit heeft geweten.
Ze voelt zich verraden, door ons.
Dat doet nu het meeste pijn.
Wij wilden haar beschermen tegen pijn en zijn nu de grootste veroorzaker van haar pijn.
Waarom wilden we niet geloven in haar kracht?
Waarom is er die nacht iemand in ons opgestaan en heeft haar meegenomen naar een plaats waar ze onwetend zou blijven van dat wat wij amper konden bevatten?
Was zij er anders mee omgegaan?
Had zij zich wel kunnen uiten?
Had zij wel gesproken?
Had zij dezelfde keuzes gemaakt in haar leventje als wij hebben gemaakt?
En dan?
Had ze de rest dan overleefd?
Had ze dan nog vertrouwen in mannen gehad?
Niet dat wij veel vertrouwen hebben over gehouden maar wij zijn altijd harder geweest.
Zij is onze kwetsbare kant, zij voelt pijn daar waar wij onze ogen sluiten.
En nu…konden we de pijn niet meer weghouden.
De waarheid niet meer verbergen.
Tranen stromen.
Wiens tranen het zijn is niet meer duidelijk.
Die van haar of die van ons.
Zij voelt de pijn waar wij ons altijd voor hebben verstopt.
Zij verwijt ons dat we haar hebben willen beschermen.
Zij dacht dat ze één geheel was, een eigen persoontje met herinneringen, emoties en gedachten.
Het lukte ons telkens weer haar weg te houden bij dat wij reeds wisten.
Tot ineens zij wegliep van de plaats waar wij haar hadden gebracht.
En nu doolt ze.
Niet wetend wie ze is.
Niet wetend wie wij zijn.
Zijn wij haar of is zij ons.
Of zijn wij samen één..

Advertenties

Plaats reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s