Verwonderd

on

Verwonderd keek ik naar haar.
Haar ogen straalden een aparte helderheid uit die ik niet eerder gezien had. Haar houding sprak trots uit.
Ze toonde me haar lichaam, ongenaakbaar keek ze me aan. Alsof ze de confrontatie bewust wilde aangaan.
Haar hand bewoog over haar lichaam, het licht weerkaatste in het zilveren schijnsel van de ketting die licht heen en weer wiegde langs haar buik.
Met mijn ogen volgde ik de ketting verder naar boven, om te zien dat deze eindigde in twee klemmen die haar fier vooruit staande tepels gevangen hielden.
Weer werd ik aangetrokken door haar ogen, ditmaal werd ik getroffen door een verlangen dat in haar ogen te lezen was. Achter haar zag ik de lucht verkleuren, het felle blauw werd af en toe gefilterd door een dun laagje witte wolken.
Het was alsof de lucht in haar ogen weerspiegeld werd, of was de lucht slechts een weerspiegeling van haar stemming…

Met trage sensuele bewegingen streelde zij haar lichaam. Het leek of ze zich niets aantrok van de klemmen en de ketting. Met mijn ogen volgde ik haar hand, die verder omlaag gleed over haar buik, tussen haar benen. Onverwacht haalde ze een paar nieuwe klemmen tevoorschijn, wederom met een fijne schakelketting die het licht uit de omgeving leek te vangen en te laten schitteren als duizend fijne diamantjes.
Ik keek toe hoe ze de klemmen op haar schaamlippen plaatste. Het was alsof ik de lichte druk die de klemmen uitoefenden kon voelen. Alsof haar gevoelens deel van mij uitmaakte.
Haar vingers speelden gedachteloos met de ketting.
Opnieuw zocht ik haar blik op en werd getroffen door de aanwezigheid die erin te lezen was.
Het leek of ze droomde, of ze zich mee liet voeren met alle sensaties die in haar lichaam gaande waren. Ik vroeg mij af of mijn gevoelens leken op de hare.
Met een schok werden mijn gevoelens een andere richting op gestuurd. Ik zag hoe ze de ketting losgelaten had, deze bungelde tussen haar benen en ik herkende de wazige blik in haar ogen.
Het leek of ik in haar ogen kon verdrinken, alsof ik via haar ogen kon verstaan wat zij voelde.
De wazige blik vervaagde, een nieuw soort helderheid verscheen.
Haar lichaam leek alerter te zijn dan even hiervoor. Ik zag haar borsten rijzen onder de onrustige ademhaling, ik zag haar spieren bewegen onder de licht gebruinde huid.
Kalm en zeker bewogen haar handen, ik keek toe en zag hoe ze de klemmen verplaatste. Een kluwen glinsterende zilverkleurig kettingen bevonden zich tegen haar huid.
Het geheel beperkte haar in haar bewegingsvrijheid. Hoe ze zich ook zou bewegen, continu zou de druk van de klemmen voelbaar zijn.
De uitwerking van dit alles was duidelijk leesbaar in haar ogen, welk opnieuw een afwezige blik kregen, gevolgd door een dromerige waas waarna de helderheid terugkeerde.
Opmerkelijk was het dat bij iedere helderheid haar ogen een tint lichter leken dan daarvoor.
Waardoor het blauw van haar ogen steeds lichter werd, neigend naar wit.

Wanneer de helderheid in haar ogen terug was leek het of de loomheid uit haar bewegingen, de traagheid van bewegingen verdween. Het enige dat tegengesteld reageerde was haar ademhaling.
Ik verbaasde me over de actieve houding die ze telkens wist terug te vinden alsmede over haar creativiteit.

Opnieuw bewoog ze haar handen naar de zilverkleurige massa van grove en fijne schakels die een fijn netwerk op haar lichaam vormden.
Dit keer bevestigde ze een tweetal zwarte gewichtjes waardoor de ketting omlaag getrokken werd.
De reacties van haar lichaam waren duidelijk, haar ademhaling was snel en zonder vast ritme. Haar ogen straalden weer de bekende vaagheid uit.
Het was alsof ik geraakt werd door duizend kleine prikkende naaldjes, die licht stroomstootjes door mijn lichaam stuurden. Ik kon Ik kon het koken van mijn bloed voelen, het kloppen van mijn hart leek me overal te achtervolgen.
Het was alsof ik haar wisselende rust en onrust had overgenomen. Alsof iets haar en mij verbond.
Eén tel had ik mijn ogen gesloten, zodra ik ze opende keek ik in haar lichte ogen. Deze straalden iets uit dat ik met geen woorden kon beschrijven.
Haar lichaam was tot het uiterste gespannen, ik zag haar vinger verdwijnen tussen de klemmen die haar schaamlippen omklemden.
Ik bleef haar aankijken, zag de emoties die zij moest voelen weerspiegeld in haar blik.
Haar ademhaling versnelde, haar hand bewoog in een tergend langzaam tempo. Ze bespeelde haar lichaam, en ik keek naar een dans van licht dat weerkaatst werd in de schakels van de bewegende kettingen gestuurd door de bewegingen die haar spieren veroorzaakten.
Eén tel sloot ze haar ogen, ik werd overvallen door een duizelingwekkende tocht die me meevoerde langs bergen met hoogten die ik niet eerder gekend had.
Haar lichaam spande zich, haar ademhaling leek stil te staan tot zij zuchtend ontlaadde en ik haar aankeek.
Getroffen door de blik van mijn eigen spiegelbeeld….

Advertenties

Plaats reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s