Op de Zijlijn

Emoties en verlangens die samensmelten in een intieme dans, dat is hoe ik bdsm zou omschrijven in één regel. Waarbij vertrouwen, geborgenheid en kwetsbaarheid onmisbare aspecten zijn. Beiden stellen zich kwetsbaar op, beiden moeten in staat zijn de ander geborgenheid te bieden, beiden moeten zowel vertrouwen als vertrouwen bieden.

Het is bijna een ongeschreven wet dat er niet geschreven mag worden over de vele buitenechtelijke relaties die worden aangegaan, omdat men met de eigen levenspartner bdsm niet kan beleven. Voor mij is dat bijna onbegrijpelijk, natuurlijk begrijp ik dat er een verschil in verlangen kan zijn. Maar ik begrijp niet dat er gekozen kan worden voor een dubbel leven, al dan niet geheim. Voor mij word daarmee de kracht van het delen omlaag getrokken, een Dom die mij alles wil geven en laten beleven maar mij niet toe kan, wil of durft te laten in zijn leven is niet in staat met mij te gaan in de diepste beleving van mijn zijn. Misschien stel ik wel erg hoge eisen aan mijn bdsm partner, en zijn anderen bereid minder hoge eisen te stellen en concessies aan te gaan.

Ik zou geen partner op de zijlijn willen zijn en ik zou nimmer toestaan dat een ander op mijn zijlijn wordt geplaatst. Ik heb het geprobeerd, het is niet voor mij weggelegd. Wanneer ik mij geef, in alles dat ik te geven heb, dan is het minste dat ik van de ander nodig heb diens volledige aandacht. Misschien is dat egocentrisch maar ik ben daar tenminste eerlijk in.

Ook kan ik niet overweg met de dualiteit van vertrouwen en eerlijkheid bij iemand die een geheim leven leeft. Iemand die zijn levenspartner niet in staat stelt eerlijke keuzes te maken kan ik mijn vertrouwen, laat staan mijn overgave, niet schenken. Ik laat een ieder in zijn waarde maar ik heb er wel een duidelijke mening over. Het is beleven met een dubbele bodem en de vraag is niet of die bodem het wel houdt maar wanneer deze breekt. Want vroeg of laat ontstaan er barsten in het oppervlak, breekt de bovenste laag van bedrog en wordt zichtbaar wat er onder ligt.

Misschien ben ik een uitzondering omdat ik niet in een vage illusie geloven wil, iemand die mij vertelt eerlijk te zijn maar zijn/haar eigen levenspartner niet wil vertellen dat hij/zij er een dubbelleven op nahoudt is bezig een schijn op te houden. Eerlijkheid en openheid is een woord waarmee op een platform als deze graag geschermd wordt, in menig advertentie wordt gesteld dat men eerlijk en open is. En slechts een enkeling is echt eerlijk en open, want om echt eerlijk en open te zijn kun je jezelf in de spiegel aankijken met de wetenschap dat je geen dubbele bodems hebt en niemand iets voorspiegelt.

De weerspiegeling van een platform als deze (en vele andere bdsm platformen) toont een afspiegeling van halve waarheden en vage eerlijkheid aangevuld met talloze illusies en verheven gedachten over bdsm. Dat ik me daarin een vreemde voel is een feit, en eigenlijk vind ik het dan een prestatie van mijzelf dat ik mijn eigen weg weet te vinden in een wereld vol leugens en bedrog, en ik zonder conessies te doen trouw blijf aan wie ik ben.

Leave a Reply