Onbeantwoord Verlangen

Harmonie en rust, balans in mijn gevoelens.
Geen brandende verlangens, frustrerende passies.

Ik lig bij je, mijn hoofd op je been, je hand op mijn hoofd, zachtjes woelend door mijn haren. Geborgenheid wordt over me gelegd als een deken in een koude nacht.
Rust in mijn hoofd, je verplaatst je hand.
De warmte op mijn billen.
Alsof een klein briesje een miniscuul vlammetje aanwakkert…tot er een vuurtje ontstaan is.

Er wordt niets gezegd, de stilte en rust zijn compleet. Tekenend voor de rust in mij, voelbaar in jou. Je vingers strelen de dunne stof van mijn broek, het vuur in me neemt meer en meer bezit van me. Wanneer je bewegingen stoppen houd ik onmerkbaar mijn adem in,trachtend het vuur in mij te negeren. Trachtend me doof te houden voor het innerlijk verlangen.
Ik neem een slok van mijn wijn, het is alsof alles ineens een andere sfeer uitademt.
Erotiek is overal, mijn tong geniet van de koele vloeistof die ik door mijn mond laat rollen.
Ik zie beelden voorbijflitsen van dagelijkse dingen, gekleurd door mijn verlangen zien ze er anders uit.
Je kalme bewegingen lijken doelloos, richtingloos…. maar zijn ze betekenisloos?
Mijn lichaam antwoordt…..zonder geluid.
Slechts de taal die ze spreekt….is het antwoord op jouw vraag.
Stelde je wel een vraag?
Of was het slechts mijn verlangen dat me iets liet zien dat er niet was?

De taal van mijn lichaam stuurt je hand, mijn lichaam dat subtiel draait en kronkelt….woordloos vertellend waar ze naar verlangd.
Subtiel strelende vingers worden begerige, plagende nagels.
Het vuur verhit me, de passie breekt los.
Zacht kreunend fluister ik…maar mijn woorden verdwijnen in het luchtledige voor ze jouw oor bereikt hebben.

De warmte van je stilliggende hand maakt me gek….gek van verlangen, gek van de passie die het in me overneemt.
Waardoor ik verander in prooi…die slechts nog opgejaagd wil worden door jou.
Mijn lichaam draait en kronkelt…….jouw antwoord is een korte felle tik….het vuur slaat razendsnel om zich heen.
Verlangen is een nietsontziende razernij aan het worden, een storm die woedt van binnen…..onzichtbaar nog voor jou….of toch?

De wereld lijkt te vervagen, alsof er enkel nog maar verlangen is, dat bezit van mij genomen heeft.
Het verlangen maakt me schaamteloos, wanneer ik mijn benen om jouw hand heenklem, trachtend je gevangen te houden in mijn warmte.
Je hand rust er, eventjes….om daarna weer te verdwijnen en een schrijnende kilte achter te laten.
De warmte op mijn bil verwelkom ik, het verlangen naar meer negeer ik.

“zeg het hem, “ fluister verlangen in me, “ bied je aan, verleid, subtiel of schaamteloos, gooi alles in de strijd…maar laat mij niet ongehoord”

Tranen springen in mijn ogen.
Jouw hand….. strelend…. wanneer ik mijn billen ophef is het alsof je weet wat de vraag is.
Alsof van binnen verlangen een slaak van verlichting zucht……ze is gehoord…..voor even…..want wanneer je opstaat, me aankijkt….zie ik in je ogen dat ze wel gezien maar niet gehoord is.
Wanneer je me alleen achterlaat is het dat ik me realiseer dat jij nooit kunt zien wat verlangen met mij doet.

De stilte om me heen vliegt me aan.
Verlangen in me zou willen schreeuwen, smeken, huilen, tieren….alles……wanneer er maar naar haar geluisterd wordt, wanneer haar vragen maar beantwoord worden.

Tranen glijden over mijn wangen.
Stil in mezelf gekeerd, machteloos met het brandende verlangen…woorden schieten door mijn hoofd, de drang om te schrijven overstemd het verlangen.
Ik ga zitten…..mijn vingers raken de toetsen….ik laat mijn tranen stromen wanneer ik voor mezelf mijn verlangen en eigen onmacht laat passeren.

Soms is het verlangen zoet, soms is ze een geaccepteerd deel van me, soms brengt ze me magie die niet te verwoorden is.
Vandaag is ze een onbeantwoord verlangen, haar pijn bitter en scherp.

Leave a Reply