Smoort de stilte

Haar passen breken de sporen licht die donkerte naar grijs kleuren. Ze beweegt een zacht verlangen, smoort de stilte in haar wens te dansen. In de dans is er geen twijfel maar een zeker bewegen, deze stelt haar in staat zich te verliezen in de beweging. Wanneer de laatste klanken…

Lees verder

Ontheemd

Ontheemd, alsof de warmte van het zonlicht dat mijn bladeren streelt anders aanvoelt. Mijn wortels tasten de grond af, bekend en onbekend vermengen zich tot een nieuwe bodem waarin het moeilijk grip krijgen is. Ik wil mijn bladeren afschudden, razen als een herfstige storm om niets meer te zijn dan…

Lees verder

De vlam van onze vriendschap

Twee jaar al, de leegte die je achterliet voelt zowel schrijnend als geruststellend. Gaandeweg is ze bij je gaan passen, is ze een exclusieve ruimte geworden die alleen jij en ik betreden. Daar waar ik met je deelde via mail, losse regels via een sms of app en alleen voor…

Lees verder

Vage Schijn

Er is een verloren connectie, de connectie met een realiteit die me verlaten heeft. Overgave is een vage schim geworden die ergens diep in mij ademt. Soms voel ik haar wanhoop, haar zucht naar erkenning van haar bestaan. Voortdurend ademt zij het verdriet van gemis. Hoe haar ruimte te geven…

Lees verder

Wat anders kan ik?

Hoe laat je een D’s los als deze verweven was met je hele zijn, ik laat haar los, zij mij… maar de pijn is er niet minder om. Vanavond was je hier om wat spullen op te halen, het voelt vreemd aan. Zo lang waren we samen, leefden we samen,…

Lees verder

Verloren Connectie

Om mij heen zie ik de waarde die wordt toegekend aan iets dat voor mij leeg oogt. Het maakt dat ik me een vreemde voel. Een vreemde die de taal van deze wereld niet spreekt, ik heb haar leren begrijpen maar kan haar niet eigen maken, haar invulling voelt leeg…

Lees verder

Manier van Ons bewegen

Er was een vertrouwdheid, in de manier van ons bewegen. Een rust in de geborgenheid van ons delen. Zij lag als een warme deken over mij heen, stelde mij in staat te mogen zijn wie ik ben. Bood ruimte voor het beleven van behoeftes. Ik mis haar warmte, zonder deken…

Lees verder

Spiegelwand

Je liet me dansen, terwijl je wist dat de bodem van glas was en ieder moment kon breken. Dans maar, sprak je, het is goed…ik vang je als je niet meer bewegen kunt. Ik ben er wanneer je niet meer bewegen kunt, dan draag ik je. Ik gun je zo…

Lees verder

De Val

Ooit, lang geleden, schreef ik eens…overgave heeft me verlaten. In dat moment was dat zo, de strijd om te mogen zijn wie ik was had me gebroken. Het verdwalen in me confirmeren naar wat een ander vond dat mijn overgave diende te zijn had me losgebroken van mijn eigenheid, ik…

Lees verder

De lege Muren van haar Voelen

Ze beweegt een lege overgave, geborgenheid vormde de baken in haar reizen. Stuurloos voelt ze zich zonder. Een rimpelloos oppervlak ontvouwt zich voor haar, niets meer dan illusie want zodra ze zich overgeeft aan het stille water sleurt de storm haar mee. Hoge golven breken haar blik op de horizon,…

Lees verder