Verloren in een moment van gewaand verlies

Een aantal weken geleden ontdekte ik dat mijn mailboxen al dagen stil waren, even snel een website aangeklikt…geen site te zien. Een andere website aangeklikt, met even weinig resultaat. Tot mijn grote verbijstering kwam ik tot de ontdekking dat meerdere van mijn websites offline waren, storing dacht ik en mailde…

Lees verder

In het hier en nu verdwaald

Dwaal ik mijn eigen wereld, in het hier en nu verdwaald. Niet het verleden, niet de toekomst maar het is het heden waarin ik mezelf lijk te verliezen. Een ongrijpbare leegte die zich niet vangen laat ketent mij. Een troosteloze eenzaamheid grijpt mij naar de keel. In de geborgen warmte…

Lees verder

Vrije val

Als een vogel die verlangend naar de lucht kijkt, de vrije val val vogels bewonderd en weet dat zij ooit ook zo vrij was. Dit besef stemt me verdrietig. Het is een proces dat al langer gaande is. Ik was een vogel die de mooiste vluchten maken kon, duizelingwekkende dalingen…

Lees verder

Pendule

Mijn gevoelswereld voelt als een grote pendule van een klok, ik slinger van het ene uiterste naar het andere en soms sta ik stil. In het stil staan was ik deze week verdrietig. Samen zijn voelde eenzamer dan de momenten waarin we apart leven. Je zou denken dat wanneer je…

Lees verder

Ik mis

Verdrietig bewandel ik het beeld van mijn lichaam, ik tel de vele sporen, de onzichtbare littekens en de zichtbare. Tijd spon diepe sporen, ik mis de sprankeling die ik eens was. Wanneer ik in de spiegel kijk raakt de moeheid me die me aankijkt, dat mijn lichaam niet meer is…

Lees verder

Ze ademt het stof van haar beleven

Ze ademt het stof van haar beleven, droge korrels schuren haar keel. Ze herinnert zich het vervloeien in de beweging die eens de hare was. Niets meer dan een schim lijkt de ware beleving, vaag danst zij patronen op een onzichtbare muur. Voorzichtig tastend volgen mijn vingers de lijnen van…

Lees verder

Ongrijpbaar delen

Er is een ongrijpbaar dwalen, mijn Zijn aan de wandel en ik die haar tracht te volgen. Soepel is haar beweging, stram en stijf de mijne. In de gewichtsloze ruimte waarin zij zich beweegt voel ik mij verloren. In de bewegingen die zij maakt voel ik mij tekort schieten. Ze…

Lees verder

Dat wat mist

In het bewandelen van mijn eigen weg is er een duale dans tussen bewust mijn eigen weg kiezen, genieten van de flow die soms iets op pad brengt en dat wat mist. Het mag, missen. Het is goed te missen. Ik wil het niet najagen, ik wil het niet doelbewust…

Lees verder

Smoort de stilte

Haar passen breken de sporen licht die donkerte naar grijs kleuren. Ze beweegt een zacht verlangen, smoort de stilte in haar wens te dansen. In de dans is er geen twijfel maar een zeker bewegen, deze stelt haar in staat zich te verliezen in de beweging. Wanneer de laatste klanken…

Lees verder

Ontheemd

Ontheemd, alsof de warmte van het zonlicht dat mijn bladeren streelt anders aanvoelt. Mijn wortels tasten de grond af, bekend en onbekend vermengen zich tot een nieuwe bodem waarin het moeilijk grip krijgen is. Ik wil mijn bladeren afschudden, razen als een herfstige storm om niets meer te zijn dan…

Lees verder