Ze ademt het stof van haar beleven

Ze ademt het stof van haar beleven, droge korrels schuren haar keel. Ze herinnert zich het vervloeien in de beweging die eens de hare was. Niets meer dan een schim lijkt de ware beleving, vaag danst zij patronen op een onzichtbare muur. Voorzichtig tastend volgen mijn vingers de lijnen van…

Lees verder

Ongrijpbaar delen

Er is een ongrijpbaar dwalen, mijn Zijn aan de wandel en ik die haar tracht te volgen. Soepel is haar beweging, stram en stijf de mijne. In de gewichtsloze ruimte waarin zij zich beweegt voel ik mij verloren. In de bewegingen die zij maakt voel ik mij tekort schieten. Ze…

Lees verder

Dat wat mist

In het bewandelen van mijn eigen weg is er een duale dans tussen bewust mijn eigen weg kiezen, genieten van de flow die soms iets op pad brengt en dat wat mist. Het mag, missen. Het is goed te missen. Ik wil het niet najagen, ik wil het niet doelbewust…

Lees verder

Smoort de stilte

Haar passen breken de sporen licht die donkerte naar grijs kleuren. Ze beweegt een zacht verlangen, smoort de stilte in haar wens te dansen. In de dans is er geen twijfel maar een zeker bewegen, deze stelt haar in staat zich te verliezen in de beweging. Wanneer de laatste klanken…

Lees verder

Ontheemd

Ontheemd, alsof de warmte van het zonlicht dat mijn bladeren streelt anders aanvoelt. Mijn wortels tasten de grond af, bekend en onbekend vermengen zich tot een nieuwe bodem waarin het moeilijk grip krijgen is. Ik wil mijn bladeren afschudden, razen als een herfstige storm om niets meer te zijn dan…

Lees verder

De vlam van onze vriendschap

Twee jaar al, de leegte die je achterliet voelt zowel schrijnend als geruststellend. Gaandeweg is ze bij je gaan passen, is ze een exclusieve ruimte geworden die alleen jij en ik betreden. Daar waar ik met je deelde via mail, losse regels via een sms of app en alleen voor…

Lees verder

Vage Schijn

Er is een verloren connectie, de connectie met een realiteit die me verlaten heeft. Overgave is een vage schim geworden die ergens diep in mij ademt. Soms voel ik haar wanhoop, haar zucht naar erkenning van haar bestaan. Voortdurend ademt zij het verdriet van gemis. Hoe haar ruimte te geven…

Lees verder

Wat anders kan ik?

Hoe laat je een D’s los als deze verweven was met je hele zijn, ik laat haar los, zij mij… maar de pijn is er niet minder om. Vanavond was je hier om wat spullen op te halen, het voelt vreemd aan. Zo lang waren we samen, leefden we samen,…

Lees verder

Verloren Connectie

Om mij heen zie ik de waarde die wordt toegekend aan iets dat voor mij leeg oogt. Het maakt dat ik me een vreemde voel. Een vreemde die de taal van deze wereld niet spreekt, ik heb haar leren begrijpen maar kan haar niet eigen maken, haar invulling voelt leeg…

Lees verder

Manier van Ons bewegen

Er was een vertrouwdheid, in de manier van ons bewegen. Een rust in de geborgenheid van ons delen. Zij lag als een warme deken over mij heen, stelde mij in staat te mogen zijn wie ik ben. Bood ruimte voor het beleven van behoeftes. Ik mis haar warmte, zonder deken…

Lees verder