Aangespoelde parel

Krachtig in haar bewegen, de kwetsbaarheid gevoeld en geweten. Zoekt ze jouw ogen, haakt in de jouwe. Je bent haar baken, in een zee van beleven, in de storm van voelen. Golven sleuren haar mee, weg van de branding naar de donkere diepte. Een zonnestraal breekt het oppervlak, ze hapt…

Lees verder

De beweging gevolgd

De beweging gevolgd, jouw beweging. Met ingehouden adem en ingetogen beleven danste ik op de passen van jouw sturen. Ik liet me leiden, ik wilde volgen, ik wilde dwalen in jouw bewegen. Dansen in jouw sturen, voelen in jouw nemen. Je had haar verlangen gehoord, haar zucht naar overgave herkend.…

Lees verder

Energie omarmde haar

Je beweegt haar delen, de stille toeschouwer aanschouwt. Kwetsbaarheid opent zich in ongekende dimensies, de aanwezigheid gevoeld en geweten. De diepte leek scherper, intenser en dieper dan eerdere dieptes waar zij in dook. Ze volgde je beweging, gaf wat je nam in een ongerept beleven. Voelbaar was de energie, weten…

Lees verder

Ze beweegt een puur delen

Ze beweegt een puur delen, haar ziel danst onzichtbare passen. Ongekend is de melodie van haar beleven, ze volgt haar innerlijke stem, beweegt op de noten van passie. Je houdt vast, een simpele greep. Je vingers om haar pols, je hand om haar hals. Ze gooit haar hoofd naar achteren,…

Lees verder

Sluimert ze in vage beweging

Ze sluimert, vage bewegingen zijn haar kracht, soms omtrekkend. Plagend, speels verleidt ze je, ze strekt zich uit. Haar energie raakt je, vervoert je, neemt je mee.Haar ogen vertellen verhalen, tonen de diepste paden die haar ziel bewandelt. Soms wervelt ze, gestuurd door haar ongetemd verlangen. Gekooid lijken haar bewegingen,…

Lees verder

Geketend aan ons delen

Het samensmelten verwonderde me, daar waar ik vaak specifiek een kant kan herkennen die zich naar de voorgrond werkt was er nu een samensmelten van alle facetten in mijn persoontje. De masochiste, de vrouw, het meisje, de sub. In hun eigen dans bewogen ze, gaven ze, waren ze. Tijd werd…

Lees verder

Dat ze mag Dansen

Zo graag wil ze weer dansen, gedragen door het onzichtbare geluid. Gevangen in het web van onduidbare Dominantie. Nu realiteit zichzelf op de voorgrond heeft weten te manoeuvreren is er even geen ruimte voor haar, dus houdt ze vast aan haar herinneringen. Koestert ze de momenten van het pure zijn,…

Lees verder

Het stille smeken

Verlangen naar pijn smoort de wens tot overgave. Mijn lichaam stil, in afwachting, trillend verlangen fluistert een stille schreeuw. ‘Geef me de pijn’ smeekt ze woordloos. Mijn lichaam spreekt. ‘Laat me niet smeken’ denkt het voelen. Mijn lichaam spreekt. Een eerste slag, een zucht ontsnapt mijn lippen, verlaat mijn lichaam…

Lees verder

Leven is het Zijn in jezelf toelaten

Ooit schreef ik ‘Leven is het Zijn in jezelf toe durven laten’ wat is het verdomd moeilijk, complex en verwarrend om mijn Zijn toe te laten. Ze grist, ze graait, ze sist, ze gromt. Ik loop achter, ik loop mezelf achterna. Wanneer ik de ene emotionele achtbaan gehad heb vlieg…

Lees verder

Haar lijden is mijn Muze

Ze zet de toon, maakt noot voor noot haar eigen compositie. Ze leidt de dans, ik kan haar slechts volgen. Ze zet mijn dwalen naar haar hand, creëert paden waar het onbegaanbaar leek te zijn. Haar lijden is mijn muze, mijn weerstand haar grootste uitdaging. Haar dwalen is mijn dolen,…

Lees verder